Hoe lang is een hond loops? Duur, fases en hoe vaak het voorkomt

Hoe lang is een hond loops?

Een hond is gemiddeld drie weken loops, met uitschieters van twee tot vier weken. De loopsheid begint op de eerste dag dat je bloederige afscheiding ziet. Dat bloedverlies duurt meestal zeven tot tien dagen. Daarna wordt de afscheiding lichter, maar je teef is dan nog niet klaar: juist in de week daarna is ze het meest vruchtbaar.

De duur verschilt per hond en soms ook per keer. Een eerste loopsheid is vaak korter of onregelmatiger, en ook bij oudere teven kan het ritme wisselen. Dat is normaal.

De vier fases van de loopsheid

Dierenartsen verdelen de cyclus van een teef in vier fases. Alleen de eerste twee merk je als loopsheid.

• Voorloopsheid (pro-oestrus), circa negen dagen. De schaamlippen zwellen op en er komt bloederige afscheiding. Reuen worden aangetrokken, maar je teef laat ze nog niet toe.
• Staande fase (oestrus), circa negen dagen. De afscheiding wordt lichter van kleur. Je teef blijft staan voor een reu en kan gedekt worden. In deze fase komen de eicellen vrij.
• Na de loopsheid (metoestrus), circa twee maanden. Het lichaam reageert alsof er pups komen, ook als je teef niet gedekt is. Sommige teven worden schijnzwanger.
• Rustfase (anoestrus), vier tot acht maanden. Er gebeurt niets zichtbaars, tot de volgende loopsheid begint.

Wanneer is een hond vruchtbaar?

De meeste teven zijn het meest vruchtbaar tussen dag 9 en dag 14, gerekend vanaf de eerste dag bloedverlies. Bij sommige honden valt dat eerder, bij andere pas rond dag 20. Omdat zaadcellen een paar dagen in leven blijven, kan een dekking ook buiten die dagen tot een dracht leiden. Wil je zeker weten wanneer je teef vruchtbaar is, bijvoorbeeld voor een geplande dekking, dan kan de dierenarts dat met een bloedtest (progesteron) bepalen.

Hoe vaak is een hond loops?

De meeste teven worden twee keer per jaar loops, met zes tot zeven maanden ertussen. Kleine rassen soms vaker, tot drie keer per jaar; grote rassen soms maar één keer per jaar. Er is geen overgang: een teef blijft haar hele leven loops worden, al wordt het ritme bij het ouder worden wat onregelmatiger.

De eerste loopsheid

Kleine rassen worden meestal voor het eerst loops tussen zes en twaalf maanden, grote rassen tussen één en twee jaar. De eerste keer is vaak minder duidelijk: weinig bloed, korter, of een loopsheid die even stopt en dan opnieuw begint. Waar je op let bij die eerste keer, lees je in je hond is loops: wat doe je.

Einde loopsheid: hoe weet je dat het voorbij is?

De loopsheid is voorbij als de afscheiding helemaal gestopt is, de schaamlippen weer hun normale formaat hebben en reuen geen interesse meer tonen. Meestal is dat na ongeveer drie weken. Je teef wijst reuen dan ook zelf weer af.

Houd voor de zekerheid nog een paar dagen extra afstand van reuen die niet gecastreerd zijn. Het einde van de afscheiding valt niet altijd samen met het einde van de vruchtbare dagen.

Wat doe je als je hond loops is?

• Houd haar uit de buurt van niet-gecastreerde reuen, ook in je eigen tuin. Een reu ruikt een loopse teef op grote afstand.
• Laat haar buiten alleen aan de lijn lopen en kies rustige tijden en plekken. Meer tips lees je bij wandelen met een loopse hond.
• Een loopsheidsbroekje houdt bloedverlies binnen in huis.
• Gebruik eventueel Anti Flirt Spray. Die maskeert tijdelijk de geur van je loopse teef, zodat reuen tijdens de wandeling minder op haar afkomen. De spray vervangt de lijn en het opletten niet.
• Houd bij wanneer de loopsheid begint en hoe lang hij duurt. Dan weet je de volgende keer wat je kunt verwachten.

Wanneer naar de dierenarts?

Bel de dierenarts als de loopsheid langer dan vier weken duurt, als je teef bloed verliest buiten de loopsheid, of als ze in de weken na een loopsheid veel drinkt, sloom is of etterige afscheiding heeft. Dat laatste kan wijzen op een baarmoederontsteking, en die moet snel behandeld worden.

Een ongewenste dekking voorkomen

• Reken de hele loopsheid als risicoperiode, niet alleen de dagen met bloed.
• Laat je teef nooit onbeheerd buiten, ook niet even in de tuin.
• Woon je samen met een reu, houd ze dan gescheiden of laat de reu tijdelijk ergens anders logeren.
• Vertel het in het pension, bij de trimsalon of op de hondenschool.
• Wil je geen nestje, bespreek dan met de dierenarts welke mogelijkheden er zijn, zoals sterilisatie.