Wat is diarree bij paarden?
Gezonde paardenmest bestaat uit stevige keutels die uit elkaar vallen als ze de grond raken. Bij diarree is de mest brijig als een koeienvlaai of helemaal waterig, en meestal moet je paard ook vaker. Dat geldt voor paarden en pony's op dezelfde manier.
Dierenartsen maken onderscheid tussen acute en chronische diarree. Acute diarree ontstaat plotseling en kan bij een volwassen paard snel ernstig worden, omdat het veel vocht en zouten verliest. Chronische diarree houdt weken aan of komt steeds terug; het paard is daarbij vaak niet acuut ziek, maar valt wel af.
Hoe krijgt een paard diarree?
De oorzaak zit vaak in het voer, maar soms ook in een infectie of een andere ziekte. De meest voorkomende oorzaken:
- Een plotselinge voerwissel, zoals in het voorjaar meteen de hele dag op jong, eiwit- en suikerrijk gras.
- Beschimmeld of slecht ruwvoer, of te veel krachtvoer in één keer.
- Wormen, vooral kleine bloedwormen. Hun larven kunnen eind van de winter in groten getale uit de darmwand komen.
- Zand in de darmen, bij paarden die op een zandbodem eten.
- Bacteriën zoals salmonella of clostridium, soms na een kuur antibiotica.
- Stress, bijvoorbeeld door transport, een nieuwe stal of een wedstrijd.
- Gebitsproblemen, waardoor het voer slecht gekauwd de darm in gaat.
- Giftige planten of eikels, en het langdurig gebruik van pijnstillers.
Darmontsteking (colitis)
Achter acute, waterige diarree bij een volwassen paard zit vaak een ontsteking van de dikke darm: colitis. Het paard wordt sloom, eet niet, krijgt koorts en de slijmvliezen kleuren donkerrood. Een plotselinge, zeer ernstige vorm zonder duidelijke oorzaak heet colitis X. Een colitis is een spoedgeval, omdat gifstoffen uit de darm in het bloed komen. Bij een chronische darmontsteking, ook wel IBD genoemd, is het paard minder acuut ziek, maar valt het geleidelijk af.
Mestwater: normale mest, maar toch nat
Bij mestwater poept je paard gewone keutels, maar komt er voor of na de mest bruin water mee. Dat water loopt langs de achterbenen en kan de huid daar irriteren. Mestwater is iets anders dan diarree: het paard is niet ziek en de mest zelf is normaal.
De oorzaak is lang niet altijd te vinden. Vaak speelt het voer mee, zoals voordroog of kuilgras, of een overstap naar ander hooi. Ook een slecht gebit, stress en de rangorde in de groep worden genoemd. Laat bij mestwater het gebit nakijken en verander daarna één ding tegelijk in het voer, zodat je ziet wat helpt.
Diarree bij een veulen
Veel veulens krijgen tussen de vijfde en de vijftiende levensdag een paar dagen dunne mest. Dat valt samen met de eerste hengstigheid van de merrie en heet daarom veulenbronstdiarree. Zolang het veulen goed drinkt, alert is en blijft spelen, is dat meestal onschuldig.
Een veulen droogt veel sneller uit dan een volwassen paard. Drinkt het slecht, ligt het veel, heeft het koorts of is de diarree waterig of bloederig, bel dan direct de dierenarts. Virussen en bacteriën kunnen bij veulens binnen een dag levensbedreigend zijn.